bellen

[ˈbɛlən]

1. (به‌ویژه درباره‌ی سگ‌ها) صداهای کوتاه، بلند و تکرارشونده تولید کردن؛ پارس کردنbellenintransitivبیشتر▾

• Ein Hund hat laut und böse gebellt.سگی با صدای بلند و خشمگین پارس کرد.

2. (عامیانه) به‌صورت خشک و ناخوشایند فرمان دادن یا فریاد زدنbellen+akk.بیشتر▾

• Der Befehlshaber bellte seine Kommandos.فرمانده دستوراتش را با صدای خشک فریاد زد.

3. (عامیانه) به‌شدت سرفه کردنbellenintransitivبیشتر▾

• Es hustet, keucht und bellt.آدم سرفه می‌کند، نفس‌نفس می‌زند و می‌کوبد.

شما هنوز کلمه‌ای در لیست
خود ذخیره نکرده‌اید.

آیکون سیو

با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیره‌شده»‌ی پروفایلت اضافه می‌شود.

رنگ‌بندی جنسیت اسم

der — مذکر

die — مؤنث

das — خنثی