bescheinigen

[bəˈʃaɪ̯nɪgn̩]

Präsens: bescheinigt

Präteritum: bescheinigte

Perfekt: hat bescheinigt

Perfekt	Präteritum	Präsens	Pronomen
habe bescheinigt	bescheinigte	bescheinige	ich
hast bescheinigt	bescheinigtest	bescheinigst	du
hat bescheinigt	bescheinigte	bescheinigt	er/sie/es
haben bescheinigt	bescheinigten	bescheinigen	wir
habt bescheinigt	bescheinigtet	bescheinigt	ihr
haben bescheinigt	bescheinigten	bescheinigen	sie/Sie

1. چیزی را به‌طور کتبی برای کسی تأیید کردن؛ گواهی دادنbescheinigen+dat./akk.بیشتر▾

• Der Arzt bescheinigte den Tod.پزشک فوت را گواهی کرد.

2. به‌طور تحسین‌آمیز یا انتقادی، ویژگی‌ای را برای کسی یا چیزی برجسته کردنbescheinigen+dat./akk.بیشتر▾

• Gesundheitsexperten bescheinigen dem Impfstoff eine hohe Wirksamkeit.متخصصانِ سلامت اثربخشیِ بالای این واکسن را تأیید می‌کنند.

3. (محاوره‌ای، طعنه‌آمیز) کسی را نادان یا ناتوان ارزیابی کردنbescheinigen+dat./akk.بیشتر▾

• Man bescheinigte ihm seine Dummheit.نادانیِ او را به رخش کشیدند.

شما هنوز کلمه‌ای در لیست
خود ذخیره نکرده‌اید.

آیکون سیو

با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیره‌شده»‌ی پروفایلت اضافه می‌شود.

رنگ‌بندی جنسیت اسم

der — مذکر

die — مؤنث

das — خنثی