kennen

[ˈkɛnən]

Präsens: kennt

Präteritum: kannte

Perfekt: hat gekannt

Perfekt	Präteritum	Präsens	Pronomen
habe gekannt	kannte	kenne	ich
hast gekannt	kanntest	kennst	du
hat gekannt	kannte	kennt	er/sie/es
haben gekannt	kannten	kennen	wir
habt gekannt	kanntet	kennt	ihr
haben gekannt	kannten	kennen	sie/Sie

1. (چیزی را) از راهِ تجربه یا ادراک شناختن، با چیزی آشنا بودنkennen+akk.بیشتر▾

• Sie kennt die Stadt sehr gut.او شهر را بسیار خوب می‌شناسد.

2. (کسی را) شناختن، با کسی آشنا بودنkennen+akk.بیشتر▾

• Wir kennen diesen jungen Mann.ما این مردِ جوان را می‌شناسیم.

3. تشخیص دادن؛ از روی نشانه‌ای شناختنkennen+akk.بیشتر▾

• Ich kenne ihn an der Stimme.من او را از صدایش می‌شناسم.

4-1. (انعکاسی) همدیگر را شناختن، با هم آشنا بودنsich kennenبیشتر▾

• Sie kennen sich erst wenige Wochen.آن‌ها تنها چند هفته است که همدیگر را می‌شناسند.

4-2. (اصطلاح: sich nicht mehr kennen) از خود بی‌خود شدن، کنترلِ خود را از دست دادنsich kennenبیشتر▾

• Vor Wut kannte er sich nicht mehr.از خشم از خود بی‌خود شد.

شما هنوز کلمه‌ای در لیست
خود ذخیره نکرده‌اید.

آیکون سیو

با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیره‌شده»‌ی پروفایلت اضافه می‌شود.

رنگ‌بندی جنسیت اسم

der — مذکر

die — مؤنث

das — خنثی