پیش از شروع: واقعیت یا آرزو؟
تا اینجا بیشتر دربارهٔ چیزهایی حرف زدیم که واقعاً هستند یا اتفاق میافتند (زمان حال و Perfekt). اما گاهی میخواهیم دربارهٔ چیزی بگوییم که در واقعیت وجود ندارد: آرزویی که برآورده نشده یا شرطی که محقق نشده است. برای این کار فعل را به شکل Konjunktiv II میآوریم.
او دوست دارد دوباره سالم باشد. (کاش سالم بود.)
او دوست دارد به مسافرت برود، اما وقت ندارد.
اگر کلودیا پول داشت، برای خودش یک ماشین میخرید.
قاعدهٔ اصلی: آرزوها و شرطهای غیرواقعی را با Konjunktiv II بیان میکنیم.
- آرزوی غیرواقعی (Irrealer Wunsch): Ich wäre gern gesund.
- شرط غیرواقعی (Irreale Bedingung): Wenn ich Geld hätte, würde ich ein Auto kaufen.
مقایسه: واقعیت و غیرواقعیت
| واقعیت (Indikativ) | غیرواقعیت (Konjunktiv II) |
|---|---|
| Ich habe kein Geld. | Ich hätte gern Geld. |
| Ich bin krank. | Ich wäre gern gesund. |
| Ich fahre nicht in den Urlaub. | Ich würde gern in den Urlaub fahren. |
| Ich arbeite jeden Tag. | Ich würde gern nicht mehr arbeiten. |
| Ich kaufe mir keinen Porsche. | Ich würde mir gern einen Porsche kaufen. |
ترجمه: «پول ندارم ← کاش پول داشتم.» / «بیمارم ← کاش سالم بودم.» / «به مسافرت نمیروم ← دوست دارم به مسافرت بروم.» / «هر روز کار میکنم ← دوست دارم دیگر کار نکنم.» / «پورشه نمیخرم ← دوست دارم برای خودم یک پورشه بخرم.»
A آرزوی غیرواقعی Irreale Wünsche
برای بیان آرزو، یا از شکل Konjunktiv II خود فعل استفاده میکنیم (فقط برای sein، haben و فعلهای مدال مثل können) یا برای همهٔ فعلهای دیگر از ساختار würde + مصدر. کلمهٔ gern آرزو را قویتر میکند.
صرف Konjunktiv II Formen
این چهار فعل را باید از حفظ بدانید. دقت کنید که پایانهها در هر چهار فعل یکساناند و ich و er/es/sie همشکلاند.
| ضمیر | sein | haben | können | werden (برای ساخت würde) |
|---|---|---|---|---|
| ich | wäre | hätte | könnte | würde |
| du | wärst | hättest | könntest | würdest |
| er/es/sie | wäre | hätte | könnte | würde |
| wir | wären | hätten | könnten | würden |
| ihr | wärt | hättet | könntet | würdet |
| sie/Sie | wären | hätten | könnten | würden |
ساخت جملهٔ آرزو Formen
با sein و haben: خود فعل Konjunktiv II میشود
با بقیهٔ فعلها: würde + مصدر در آخر جمله
ساختار جمله Satzbau
در جملهٔ آرزو، فعل صرفشده در جایگاه ۲ میآید و مصدر در انتهای جمله قرار میگیرد.
| جایگاه I | جایگاه II | جایگاه III | انتهای جمله |
|---|---|---|---|
| Franz | wäre | gern wieder | gesund. |
| Frau Müller | würde | gern in den Urlaub | fahren. |
| Ich | hätte | gern | Geld. |
چرا «würde + مصدر»؟ در زبان روزمره، برای بیشتر فعلها شکل مخصوص Konjunktiv II (مثل führe یا käme) سنگین و کمکاربرد است. بهجایش از würde + مصدر استفاده میکنیم. این ساختار برای همهٔ فعلها کار میکند. فقط برای sein، haben و können شکل خودشان را به کار میبریم.
مثالهای بیشتر
| آرزو | معنی |
|---|---|
| Ich wäre gern reich. | کاش پولدار بودم. |
| Wir hätten gern mehr Zeit. | دوست داریم وقت بیشتری داشته باشیم. |
| Er könnte gern besser kochen. | کاش بهتر میتوانست آشپزی کند. |
| Ich würde gern mehr Sport treiben. | دوست دارم بیشتر ورزش کنم. |
| Du würdest gern Deutsch besser sprechen. | دوست داری بهتر آلمانی صحبت کنی. |
کاش! آرزو با wenn ... doch
برای ابراز آرزویی قوی (مثل غر زدن یا حسرت)، جمله را با Wenn ... doch شروع میکنیم. فعل صرفشده در آخر جمله میآید:
کاش اسکار بالاخره آلمانی یاد میگرفت!
کاش او سر وقت میبود!
B شرط غیرواقعی Irreale Bedingungen
شرط غیرواقعی را با جملهٔ پیرو شرطی (Nebensatz) و حرف ربط wenn میسازیم. این جمله میگوید «اگر آن چیز واقعی بود…»، و جملهٔ اصلی (Hauptsatz) نتیجهٔ آن را میگوید.
اگر در لوتو برنده میشدم، پولدار میشدم.
اگر در لوتو برنده میشدم، دیگر کار نمیکردم.
ساختار جمله Satzbau
در جملهٔ پیرو با wenn فعل صرفشده در آخر جمله میآید. در جملهٔ اصلی بعد از آن فعل صرفشده بلافاصله اول جمله قرار میگیرد (جایگاه ۱، چون جملهٔ پیرو خودش جایگاه ۱ را پر کرده است).
| جملهٔ پیرو (Nebensatz) | جملهٔ اصلی (Hauptsatz) | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| حرف ربط | میانهٔ جمله | فعل صرفشده | فعل صرفشده | فاعل | ادامه |
| Wenn | ich im Lotto gewinnen | würde, | wäre | ich | reich. |
| Wenn | ich im Lotto gewinnen | würde, | würde | ich | nicht mehr arbeiten. |
| Wenn | Claudia Geld | hätte, | würde | sie | sich ein Auto kaufen. |
ساختار شرط غیرواقعی
جابهجا کردن دو جمله
میتوانیم ترتیب را عوض کنیم و اول نتیجه را بگوییم؛ در این صورت جملهٔ اصلی مثل یک جملهٔ خبری معمولی ساخته میشود و جملهٔ wenn در آخر میآید:
| اول شرط | Wenn ich Zeit hätte, würde ich dich besuchen. |
|---|---|
| اول نتیجه | Ich würde dich besuchen, wenn ich Zeit hätte. |
ترجمه: «اگر وقت داشتم، به دیدنت میآمدم.» ـ معنی هر دو جمله یکی است؛ فقط تأکید کمی فرق میکند.
درخواست و پاسخ مؤدبانه: «… ولی متأسفانه …»
وقتی نمیتوانیم کاری را انجام دهیم، معمولاً بعد از شرط غیرواقعی، واقعیت را هم با aber leider میگوییم:
اگر پولدار بودم، آن کیف را برایت میخریدم، اما متأسفانه پولدار نیستم.
الگوی تمرین: بخش اول در Konjunktiv II است (غیرواقعی) و بعد از aber leider دوباره جمله در حالت عادی (Indikativ) میآید:
Wenn ich hätte … , würde ich … – aber leider habe ich keine … .
جملههای پرکاربرد با شرط غیرواقعی
| جمله | معنی |
|---|---|
| Wenn ich reich wäre, würde ich nicht mehr arbeiten. | اگر پولدار بودم، دیگر کار نمیکردم. |
| Wenn ich mehr Fantasie hätte, würde ich einen Roman schreiben. | اگر تخیل بیشتری داشتم، یک رمان مینوشتم. |
| Wenn ich mehr Mut hätte, würde ich meinem Chef die Meinung sagen. | اگر شجاعت بیشتری داشتم، نظرم را به رئیسم میگفتم. |
| Wenn ich jetzt im Urlaub wäre, würde ich mich erholen. | اگر الان در تعطیلات بودم، استراحت میکردم. |
مقایسهٔ آرزو و شرط
| آرزوی غیرواقعی (Wunsch) | شرط غیرواقعی (Bedingung) | |
|---|---|---|
| ساختار | یک جملهٔ ساده | جملهٔ پیرو با wenn + جملهٔ اصلی |
| فعل صرفشده | در جایگاه ۲ | در آخر جملهٔ پیرو؛ اول جملهٔ اصلی |
| مصدر | آخر جمله | در جملهٔ پیرو: قبل از würde؛ در جملهٔ اصلی: آخر جمله |
| نشانهٔ رایج | gern | wenn |
| مثال | Ich würde gern in den Urlaub fahren. | Wenn ich Zeit hätte, würde ich in den Urlaub fahren. |
خطاهای رایج
| نادرست | درست | توضیح |
|---|---|---|
| ✗ Wenn ich reich bin, würde ich … | ✓ Wenn ich reich wäre, würde ich … | در شرط غیرواقعی، جملهٔ wenn هم باید در Konjunktiv II باشد، نه Indikativ. |
| ✗ Wenn ich Zeit hätte, ich würde kommen. | ✓ Wenn ich Zeit hätte, würde ich kommen. | بعد از جملهٔ پیرو، فعل صرفشده بلافاصله اول جملهٔ اصلی میآید. |
| ✗ Wenn ich im Lotto würde gewinnen, … | ✓ Wenn ich im Lotto gewinnen würde, … | در جملهٔ پیرو فعل صرفشده (würde) آخر جمله است، و مصدر قبل از آن میآید. |
| ✗ Ich würde gern fahren in den Urlaub. | ✓ Ich würde gern in den Urlaub fahren. | مصدر همیشه در آخر جملهٔ اصلی است. |
| ✗ Ich würde gern gesund sein. | ✓ Ich wäre gern gesund. | برای sein و haben از wäre و hätte استفاده میکنیم، نه würde. |
تمرین
جملهها را کامل کنید. برای دیدن پاسخ روی «نمایش پاسخ» بزنید.
-
Ich gern gesund.(sein)
نمایش پاسخ
Ich wäre gern gesund. -
Wenn ich Zeit , ich dich besuchen.(haben / werden)
نمایش پاسخ
Wenn ich Zeit hätte, würde ich dich besuchen. -
Wir gern in den Urlaub .(fahren)
نمایش پاسخ
Wir würden gern in den Urlaub fahren. -
Wenn er reich , er ein Haus kaufen.(sein / werden)
نمایش پاسخ
Wenn er reich wäre, würde er ein Haus kaufen. -
Wenn du mehr Sport , wärst du fitter.(treiben / werden)
نمایش پاسخ
Wenn du mehr Sport treiben würdest, wärst du fitter. -
ich Japanisch , würde ich den Brief übersetzen.(können)
نمایش پاسخ
Wenn ich Japanisch könnte, würde ich den Brief übersetzen.
خلاصهٔ درس
برای ساختن آرزو یا شرط غیرواقعی، این چهار قدم را دنبال کنید:
- مطمئن شوید موضوع غیرواقعی است. چیزی که آرزو دارید یا شرطی که محقق نشده است (Ich habe kein Geld ← Ich hätte gern Geld).
- فعل را انتخاب کنید. برای sein ← wäre، برای haben ← hätte، برای können ← könnte؛ برای بقیهٔ فعلها ← würde + مصدر.
- برای آرزو: فعل صرفشده را در جایگاه ۲ و مصدر را در آخر جمله بگذارید؛ gern آرزو را قویتر میکند.
- برای شرط: جملهٔ wenn را بسازید (فعل صرفشده در آخر)، سپس جملهٔ اصلی را با فعل صرفشده در جایگاه اول بیاورید.
یک مثال کامل از همهٔ مراحل:

دیدگاهها دربارهٔ این درس
ورود به حساب کاربری