Ich bin krank. Ich habe Angst. Ich werde Ärztin.

وقتی haben, sein و werden به‌تنهایی و همراه با یک اسم یا صفت (مکمل) بیایند، خودشان فعل اصلیِ جمله محسوب می‌شوند. مثلاً در «Ich bin krank» (من بیمار هستم)، کلمه‌ی krank یک صفت است که نقش مکمل را دارد و sein همان فعل اصلی جمله است.

اما در بیشتر جمله‌ها، این سه فعل نقش «فعل کمکی» را دارند؛ یعنی کنار یک فعل دیگر می‌آیند و به آن کمک می‌کنند تا زمانی مثل ماضی نقلی (Perfekt) یا حالت مجهول (Passiv) ساخته شود. در این حالت، فعل اصلی معنا را می‌سازد و haben/sein/werden فقط ساختار جمله را کامل می‌کنند.