aberkennen

[ˈapʔɛɐ̯ˌkɛnən]

Präsens: erkennt ab

Präteritum: erkannte ab

Perfekt: hat aberkannt

Perfekt	Präteritum	Präsens	Pronomen
habe aberkannt	erkannte ab	erkenne ab	ich
hast aberkannt	erkanntest ab	erkennst ab	du
hat aberkannt	erkannte ab	erkennt ab	er/sie/es
haben aberkannt	erkannten ab	erkennen ab	wir
habt aberkannt	erkanntet ab	erkennt ab	ihr
haben aberkannt	erkannten ab	erkennen ab	sie/Sie

1. محروم کردن، سلب کردن (حق، عنوان، مقام از کسی)aberkennen+dat./akk.بیشتر▾

• Ihm wurde der Doktortitel aberkannt.عنوانِ دکترایِ او سلب شد.

• Das Gericht erkannte dem Sportler die Medaille wegen Dopings ab.دادگاه به‌دلیلِ دوپینگ، مدالِ آن ورزشکار را از او سلب کرد.

• Nach dem Skandal wurde ihm rückwirkend das Bürgerrecht aberkannt.او پس از آن رسوایی، به‌طورِ عطف‌به‌ماسبق از حقِ شهروندی محروم شد.

شما هنوز کلمه‌ای در لیست
خود ذخیره نکرده‌اید.

آیکون سیو

با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیره‌شده»‌ی پروفایلت اضافه می‌شود.

رنگ‌بندی جنسیت اسم

der — مذکر

die — مؤنث

das — خنثی