فعلVerb
starren
[ˈʃtaʁən]
Präsens: starrt
Präteritum: starrte
Perfekt: hat gestarrt
| Perfekt | Präteritum | Präsens | Pronomen |
|---|---|---|---|
| habe gestarrt | starrte | starre | ich |
| hast gestarrt | starrtest | starrst | du |
| hat gestarrt | starrte | starrt | er/sie/es |
| haben gestarrt | starrten | starren | wir |
| habt gestarrt | starrtet | starrt | ihr |
| haben gestarrt | starrten | starren | sie/Sie |
معانی
1. خیره شدن (بیحرکت و بیوقفه و خشک به یک سو نگریستن)starrenauf+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Er starrt auf den Bildschirm.او به صفحهنمایش خیره است.
2. پر بودن، پوشیده بودن (vor/von etw. starren: از چیزی پر یا مملو بودن؛ مثلاً خیابانی که از کثافت پوشیده است)starrenvor+dat.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Die Straße starrt vor Schmutz.خیابان از کثافت پوشیده است.
3. سربرکشیدن، برافراشته بودن (بالا ایستادن؛ مثلاً شاخههای بیبرگ که رو به آسماناند)starrenintransitivبیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Die kahlen Äste starren in den Himmel.شاخههای بیبرگ رو به آسمان برافراشتهاند.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




