صفتAdjektiv
kommunikativ
[kɔmunikaˈtiːf]
| kommunikativ | kommunikativer | am kommunikativsten |
معانی
1. ارتباطی (مربوط به ارتباط و مبتنی بر آن؛ بدون درجهٔ تفضیلی؛ مثلاً مهارتها یا کنش ارتباطی)بیشتر▾
• Sie hat hervorragende kommunikative Fähigkeiten.او مهارتهای ارتباطی عالی دارد.
2. اهل گفتوگو، معاشرتی (هممعنی gesprächig؛ کسی که بهراحتی ارتباط برقرار میکند؛ مثلاً سبک مدیریت گفتوگومحور)بیشتر▾
• Er ist ein sehr kommunikativer Mensch.او آدمی بسیار اهل گفتوگوست.
3. (مکان) تسهیلکنندهٔ ارتباط (که گفتوگو و ارتباط را ممکن میکند؛ مثلاً فضایی برای دیدار و گفتوگو)بیشتر▾
• Die Küche ist der kommunikativste Raum im Haus.آشپزخانه ارتباطیترین فضای خانه است.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




