صفتAdjektiv
kompetent
[kɔmpəˈtɛnt]
| kompetent | kompetenter | am kompetentesten |
معانی
1. (حقوق، اداری) صالح؛ ذیصلاح؛ دارای اختیار و صلاحیتبیشتر▾
• Dieses Gericht ist für den Fall nicht kompetent.این دادگاه برای این پرونده صلاحیت ندارد.
2. آگاه به کار، باتجربه و پاسخگوی نیازها؛ شایسته، کارشناسبیشتر▾
• Die Beraterin war freundlich und sehr kompetent.مشاور مهربان و بسیار شایسته بود.
3. (زمینشناسی) دربارهٔ سنگ: بهدلیل سختیاش کمتر زیر نیروهای زمینساختی دگرشکل میشود؛ مقاومبیشتر▾
• Das kompetente Gestein verformt sich kaum.سنگ مقاوم تقریباً دگرشکل نمیشود.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




