صفتAdjektiv
üblich
| üblich | üblicher | am üblichsten |
معانی
1. رایج؛ معمول؛ مرسوم (هماهنگ با عادتها و رسوم عمومی؛ همچنین «wie üblich»: مثل همیشه)بیشتر▾
• Da war es nicht üblich, dass Mädchen Hosen trugen.آن زمان مرسوم نبود که دخترها شلوار بپوشند.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




