فعلVerb
versöhnen
[fɛɐ̯ˈzøːnən]
Präsens: versöhnt
Präteritum: versöhnte
Perfekt: hat versöhnt
| Perfekt | Präteritum | Präsens | Pronomen |
|---|---|---|---|
| habe versöhnt | versöhnte | versöhne | ich |
| hast versöhnt | versöhntest | versöhnst | du |
| hat versöhnt | versöhnte | versöhnt | er/sie/es |
| haben versöhnt | versöhnten | versöhnen | wir |
| habt versöhnt | versöhntet | versöhnt | ihr |
| haben versöhnt | versöhnten | versöhnen | sie/Sie |
معانی
1. آشتی کردن؛ آشتی دادن (sich mit jmdm. versöhnen: پس از نزاع با کسی صلح کردن؛ jmdn. mit jmdm. versöhnen: میان دو نفر آشتی انداختن)sich versöhnenmit+dat.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Eltern sollten ihren Kindern beibringen, wie sie sich nach einem Streit mit anderen Kindern wieder versöhnen können.والدین باید به فرزندانشان یاد بدهند که پس از دعوا با بچههای دیگر چطور دوباره آشتی کنند.
2. فرونشاندن خشم؛ دل کسی را بهدست آوردن (دشمنی یا خشم کسی را با خوشزبانی از میان بردن؛ «jmdn. versöhnen»)versöhnen+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Es gelang uns erst nach vieler Mühe, ihn zu versöhnen.فقط پس از تلاش بسیار توانستیم دل او را بهدست بیاوریم.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




