صفتAdjektiv
echt
| echt | echter | am echtesten |
معانی
1. اصل، واقعی، غیرتقلبیبیشتر▾
• Der Ring ist aus echtem Gold.این انگشتر از طلایِ اصل است.
2. خالصنژاد، اصیلبیشتر▾
• Er züchtet echte Angorakaninchen.او خرگوشهایِ آنگورایِ خالص پرورش میدهد.
3. صادقانه، راستین، حقیقیبیشتر▾
• Er hat keine echten Freunde, nur flüchtige Bekannte.او دوستانِ راستین ندارد، فقط آشنایانِ گذرا.
4. نمونهیِ بارز، مثلِ همهیِ آنچه از او انتظار میرود (نمونهوار)بیشتر▾
• Er ist ein echter Sachse.او یک ساکسونیِ تمامعیار است.
5. واقعی، بهراستی (تأکید بر اسمِ بعد)بیشتر▾
• Das Werk füllt eine echte Lücke aus.این اثر جای خالیِ واقعیای را پر میکند.
6. (ریاضی) عددِ کسریِ سره، کسری که صورتش کوچکتر از مخرج استبیشتر▾
• Ein echter Bruch ist kleiner als eins.کسرِ سره از یک کوچکتر است.
7. (شیمی) پایدار، مقاوم در برابرِ تأثیرهایِ شیمیایی و فیزیکی (دربارهٔ رنگ)بیشتر▾
• Die Stoffe sind mit echten Farben gefärbt.پارچهها با رنگهایِ ثابت رنگ شدهاند.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




