صفتAdjektiv
unschuldig
[ˈʊnʃʊldɪç]
| unschuldig | unschuldiger | am unschuldigsten |
معانی
1. بیگناه (بیتقصیر؛ مبرا از گناه؛ ضد schuldig)بیشتر▾
• Mithilfe von Zeugenaussagen konnte der Anwalt beweisen, dass der Angeklagte unschuldig war.با کمک شهادت شاهدان وکیل توانست ثابت کند متهم بیگناه بود.
2. پاک؛ سادهدل؛ معصوم (از نظر اخلاقی پاک و بیریا؛ بیآزار و ساده؛ مثل کودکان)بیشتر▾
• Unschuldige Kinder spielen auf dem Spielplatz.کودکان معصوم در زمین بازی بازی میکنند.
3. (منسوخ) دستنخورده؛ باکره (پاک و لمسنشده؛ در مورد دختر)بیشتر▾
• Ein unschuldiges Mädchen wurde sie genannt.او را دختری دستنخورده میخواندند.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




