فعلVerb
spornen
[ˈʃpɔʁnən]
Präsens: spornt
Präteritum: spornte
Perfekt: hat gespornt
| Perfekt | Präteritum | Präsens | Pronomen |
|---|---|---|---|
| habe gespornt | spornte | sporne | ich |
| hast gespornt | sporntest | spornst | du |
| hat gespornt | spornte | spornt | er/sie/es |
| haben gespornt | spornten | spornen | wir |
| habt gespornt | sporntet | spornt | ihr |
| haben gespornt | spornten | spornen | sie/Sie |
معانی
1. مهمیز زدن به چیزی، مهمیز بستن (چیزی را به مهمیز مجهز کردن؛ مثلاً چکمه)spornen+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Der Reiter spornt die Stiefel.سوارکار به چکمهها مهمیز میبندد.
2. (قدیمی) مهمیز زدن به اسب (با مهمیز اسب را به حرکت واداشتن)spornen+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Der Ritter spornt das Pferd.شوالیه به اسب مهمیز میزند.
3. (مجازی) برانگیختن، تشویق کردن (jmdn. spornen: کسی را به تلاش بیشتر واداشتن؛ مترادف anspornen)spornen+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Der Trainer spornt die Gruppe zu höheren Leistungen.مربی گروه را به عملکرد بالاتر برمیانگیزد.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




