فعلVerb
veranlassen
[fɛɐ̯ˈʔanlasn̩]
Präsens: veranlasst
Präteritum: veranlasste
Perfekt: hat veranlasst
| Perfekt | Präteritum | Präsens | Pronomen |
|---|---|---|---|
| habe veranlasst | veranlasste | veranlasse | ich |
| hast veranlasst | veranlasstest | veranlasst | du |
| hat veranlasst | veranlasste | veranlasst | er/sie/es |
| haben veranlasst | veranlassten | veranlassen | wir |
| habt veranlasst | veranlasstet | veranlasst | ihr |
| haben veranlasst | veranlassten | veranlassen | sie/Sie |
معانی
1. سبب شدن، فراهم کردن (چیزی را پدید آوردن؛ مثلاً بررسی یا اقدام لازم را تدارک دیدن)veranlassen+akk.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Ich werde das Nötige veranlassen.من آنچه لازم است فراهم میکنم.
2. وادار کردن، واداشتن (کسی را به انجام کاری برانگیختن؛ jmdn. zu etwas veranlassen)veranlassenzu+dat.بیشتر▾
پیشوند جدانشدنی
• Sein Verhalten veranlasste die Gäste zu gehen.رفتار او میهمانان را به رفتن واداشت.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




