صفتAdjektiv
blind
| blind | blinder | am blindesten |
معانی
1. بدون قدرت بینایی؛ نابینابیشتر▾
• Er ist blind geboren.او نابینا به دنیا آمده است.
2. (مجازی) بیحدوحصر و کورکورانه؛ شدید و بیمهاربیشتر▾
• Er lief in blinder Angst davon.او با ترسی کور فرار کرد.
3. (مجازی) بیانتقاد؛ بدون تأمل و سنجشبیشتر▾
• Seine blinden Anhänger stimmten ihm zu.هواداران کورکورانهاش با او موافقت کردند.
4. تیره و کدر شده؛ ماتبیشتر▾
• Der Spiegel ist blind geworden.آینه کدر شده است.
5. ساختگی و نمایشی؛ بدون کارکرد واقعیبیشتر▾
• Das Haus hat ein blindes Fenster.خانه یک پنجرهٔ کور (ساختگی) دارد.
6. نامرئی و پنهان؛ بیروننزدهبیشتر▾
• Die Naht ist blind genäht.درز نامرئی دوخته شده است.
7. پنهانی و بدون اجازه (فقط در ترکیب «blinder Passagier»)بیشتر▾
• Der blinde Passagier wurde im Hafen entdeckt.مسافر قاچاق در بندر کشف شد.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




