صفتAdjektiv
rau
[ʀaʊ̯]
| rau | rauer | am rauesten/am rausten |
معانی
1. زبر؛ ناصاف؛ خشن (سطح ناهموار و غیرصاف)بیشتر▾
• Raues Holz muss man erst abschleifen.چوب زبر را باید اول سمباده زد.
2. خشک و سرد؛ سخت؛ نامساعد (هوا، سرزمین یا آبوهوا: سرد و ناهموار؛ مجازی: سخت و بیرحم)بیشتر▾
• Der Winter ist hier rau, und es weht ein rauer Wind.زمستان اینجا سخت است و باد خشنی میوزد.
3. گرفته؛ خشدار؛ ناخوشآهنگ (صدا یا خنده: خشن، گرفته یا دورگه)بیشتر▾
• Seine Stimme klingt rau.صدایش گرفته به نظر میرسد.
4. خشن؛ زمخت؛ بیادب؛ تند (رفتار یا آدم: ناخوشایند و ناملایم)بیشتر▾
• Der Ton ist rau geworden im Land.لحن در کشور تند شده است.
5. (گویشی) خام؛ فرآورینشده؛ نپختهبیشتر▾
• Raue Eier darf man nicht essen.تخممرغ خام را نباید خورد.
آیکون سیو
با کلیک، کلمه به «کلمات ذخیرهشده»ی پروفایلت اضافه میشود.
رنگبندی جنسیت اسم
der — مذکر
die — مؤنث
das — خنثی




